Klonalne proliferacje komórek zakażonych wirusem Epsteina-Barr w preinwazyjnych zmianach związanych z rakiem nosogardzieli ad 5

Fragmenty restrykcyjno-enzymatyczne końców kolistego episomalnego DNA można wykryć za pomocą sond z obu końców liniowego genomu. 5 W infekcji monoklonalnej, skondensowane końce dają pojedynczy fragment enzymu restrykcyjnego, podczas gdy wiele zfuzowanych fragmentów sugeruje zakażenie poliklonalne . Mniejsze fragmenty, które nie hybrydyzują z obydwoma sondami, reprezentują liniowe genomy wytwarzane przez replikację wirusa Rycina 3. Rycina 3. Wykrywanie DNA EBV w pięciu próbkach tkanek z neo-prezbytniczą neoplazją (próbki 3, 5, 6, 9 i 11). Southern blots przygotowane z DNA z tkanek z atypową hiperplazją, dysplazją i rakiem in situ, trawione Ba mHI i rozcieńczeniami DNA komórki Raji reprezentującymi około 50 kopii, 5 kopii i kopię EBV na komórkę (R50, R5, i R1, odpowiednio) hybrydyzowano z jednoniciową sondą RNA reprezentującą fragment XhoI-a. W większości próbek wykryto pojedynczy fragment enzymu restrykcyjnego, co wskazuje na obecność klonalnego, episomalnego DNA EBV. Próbka 6 miała dodatkowe, mniejsze fragmenty, które prawdopodobnie reprezentowały liniowy DNA.
Klonalność EBV oceniano w czterech próbkach tkanki z rakiem nosogardzieli z University of Malaya oraz w trzech próbkach tkanki z dysplastyczną śluzówką nosogardzieli z Sun Yat Sen University. Pojedynczy fragment enzymu restrykcyjnego DNA EBV wykryto w trzech z czterech próbek z Malezji, które również były pozytywne pod względem ekspresji EBER i LMP-1 (Tabela i Figura 3) oraz we wszystkich trzech próbkach z Chin. W próbce 6 wykryto mniejsze fragmenty, które mogły reprezentować liniowy DNA, oprócz pojedynczego skondensowanego fragmentu końcowego (Figura 3). Obecność liniowego DNA EBV w tej próbce prawdopodobnie wynikała z replikacji wirusa w niewielkim procencie komórek. Brak wykrywalnego DNA EBV w jednym (próbka 4), który był dodatni dla EBER i LMP-1, mógł być spowodowany brakiem nieprawidłowych komórek w części próbki, która została przetworzona do analizy DNA.
Analiza ekspresji EBV
Latentnie zakażone limfocyty i komórki raka sutka i gardła wyrażają specyficzną podgrupę genów EBV. Komórki limfoidalne wyrażają sześć antygenów jądrowych EBV, EBNA-1 przez EBNA-6 i dwa integralne białka błonowe, LMP-1 i LMP-2. W raku nosogardzieli wykryto EBNA-1, LMP-1, LMP-2 i transkrypcję z fragmentu BamHI-A genomu EBV. 22-27 Użyliśmy PCR z komplementarnymi DNA do wykrycia charakterystycznych RNA odpowiadających EBNA- 1, transkrypty EBNA-2, LMP-1 i LMP-2; Transkrypcja BamHI-A; i replikujący produkt genu, aktywator replikacji EBV BamHI-Z (ZEBRA) .28
Tabela podsumowuje wyniki tych badań. Większość przednowotworowych zmian nowotworowych zawierała charakterystyczne RNA raka nosogardzieli – to jest EBNA-1, LMP-1, LMP-2, fragment BamHI-A i RNA EBER (Tabela 1). Transkrypty kodujące EBNA-2, który jest zwykle obecny z latentną infekcją w limfocytach lub ZEBRA, która odróżnia najwcześniejszy etap infekcji litycznej, nie zostały wykryte w żadnej z testowanych próbek (Tabela 1). Dlatego wzór ekspresji genów wirusowych w próbkach przedinwazyjnych był identyczny jak w próbkach z rakiem nosogardzieli.
Dyskusja
Wyniki tego badania potwierdzają dowody, że EBV ma kluczowe znaczenie w patogenezie raka nosogardzieli
[hasła pokrewne: propolis manuka, lpg endermologie, guz brunatny kości ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: guz brunatny kości lpg endermologie propolis manuka