Klonalne proliferacje komórek zakażonych wirusem Epsteina-Barr w preinwazyjnych zmianach związanych z rakiem nosogardzieli ad

Tak więc 11 próbek dysplazji lub raka in situ – 8 z Malezji i 3 z Chin – przeanalizowano pod kątem obecności wirusa EBV. Ze względu na zwiększoną świadomość raka nosogardzieli u malezyjskich Chińczyków, biopsje nosogardła są wykonywane u wielu pacjentów z objawami klinicznymi. Z kolekcji próbek tkanek pobranych od takich pacjentów, jako próbki kontrolne użyto 60 próbek zdrowej tkanki nosowo-gardłowej zidentyfikowanych w badaniu przesiewowym. Te próbki normalnego nabłonka uzyskano od pacjentów w klinice ucha, nosa i gardła, którzy byli obserwowani przez dwa lata bez śladów raka.
Hybrydyzacja in situ RNA kodowanego EBV
Utrwaloną formalnie, zatopioną w parafinie tkankę umieszczono na szkiełkach wstępnie traktowanych x roztworem Denhardta (0,02% Ficollu, 0,02% poliwinylopirolidonu i 0,02% albuminy surowicy bydlęcej) i 1% poli-L-lizyny lub 2% organosilanu. Skrawki tkanki poddano deparafinacji, ponownie uwodniono i hybrydyzowano z sondą oligonukleotydową skoniugowaną z fluoresceiną, dostępną w handlu, która składa się z mieszaniny dwóch kodowanych EBV RNA, EBER-1 i EBER-2 (Dako, Carpinteria, CA). Hybrydyzację wykrywano przez inkubację z króliczym przeciwciałem antyfluoresceinowym znakowanym fosfatazą alkaliczną, a następnie reakcję z substratem fosforanu 5-bromo-4-chloro-3-indoilu i kolorymetrycznym wskaźnikiem nitroblue tetrazolium.
Immunohistochemiczna identyfikacja utajonego białka błony komórkowej
Utajone białko błonowe (LMP-1) zidentyfikowano przy użyciu puli dostępnych w handlu mysich przeciwciał monoklonalnych (CS1 do CS4) i standardowej procedury barwienia immunoperoksydazą (Dako). Nowotwór C15, EBV-pozytywny nowotwór nosogardzieli pasażowany przez nagie myszy i uprzednio zidentyfikowane jednoznaczne przykłady raka nosogardzieli zastosowano jako kontrole pozytywne. 10 Specyficzność wybarwienia potwierdzono przez zastosowanie raków płaskokomórkowych z ujemnym wynikiem EBV skóra i linia komórkowa negatywna względem EBV HeLa jako kontrola negatywna i przez zastosowanie barwienia bez przeciwciała anty-LMP-1.
Ocena klonalności EBV
Dostępna była wystarczająca ilość tkanki do analizy molekularnej wirusa EBV w czterech próbkach z University of Malaya i trzech z Sun Yat Sen University. DNA z nowotworów i rozcieńczenia DNA z linii komórek limfoidalnych Raji, reprezentujących 1, 5 i 50 kopii episomalnego DNA, trawiono BamHI i analizowano metodą Southern blotting. Bloty hybrydyzowano z sondami reprezentującymi lewy koniec (EcoRI-I) lub prawy koniec (XhoI-a) genomu EBV, jak opisano wcześniej.5
Analiza transkrypcji EBV w reakcji łańcuchowej polimerazy
Aby przetestować ekspresję genów EBV, RNA otrzymane z siedmiu większych próbek tkanek wykorzystano do przygotowania komplementarnego DNA (cDNA). Równe porcje RNA przetwarzano z odwrotną transkryptazą lub, jako kontrolę ujemną, bez odwrotnej transkryptazy. Poszczególne posłańcuchowe RNA EBV (mRNA) zidentyfikowano przez amplifikację cDNA z 20-zasadowymi starterami oligonukleotydowymi, które obejmują splicing specyficzny dla każdego mRNA, jak opisano wcześniej. 11. Kontrole zawierające wszystkie odczynniki reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) i wodę zamiast szablonu uwzględniono wszystkie reakcje
[patrz też: choroba recklinghausena leczenie, proteza szkieletowa acetalowa cena, guz brunatny kości ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: choroba recklinghausena leczenie guz brunatny kości proteza szkieletowa acetalowa cena