Zazwyczaj wystarcza kilka wstrzykniec dordzeniowych

Zazwyczaj wystarcza kilka wstrzyknięć dordzeniowych, rzadko potrzeba ponad 5 wstrzyknięć. W wyjątkowo ciężkich i opornych na leczenie przypadkach zapalenia pneumokokowego i gronkowcowego podaje się dodatkowo 5-10000 jedno podpotylicznie lub dokornorewo. W miarę stosowania coraz lepszych preparatów penicyliny objawy towarzyszące stosowaniu jej dordzeniowemu, jak bóle głowy, wymioty, drętwienie nóg itd. są coraz rzadsze. Autorzy radzieccy z powodzeniem stosują penicylinę do tętnicy szyjnej wewnętrznej. Read more „Zazwyczaj wystarcza kilka wstrzykniec dordzeniowych”

Czestosc podawania penicyliny dordzeniowo

Ta ilość penicyliny powinna być podana co najmniej w 10 ml, a najlepiej w 20 ml jałowego fizjologicznego roztworu soli po uprzednim odpuszczeniu tej samej ilości płynu mózgowo-rdzeniowego. Stężenia większe drażnią worek oponowy i zmieniają znacznie skład płynu, a mianowicie zwiększają w dużym stopniu ilość białka i elementów komórkowych w płynie mózgowo-rdzeniowym. Częstość podawania penicyliny dordzeniowo zależy od ciężkości zapalenia i stanu chorego. Podawać należy w lżejszych przypadkach co drugi dzień, w . średnio ciężkich codziennie, w wyjątkowo ciężkich 2 razy dziennie. Read more „Czestosc podawania penicyliny dordzeniowo”

Leczenie zachowawcze

Leczenie zachowawcze. Dzisiejsze antybiotyki rozwijają skuteczne działanie przeciw większości drobnoustrojów zakażających z ucha przestrzeń podpajęczynówkową. Penicylina w dużym stopniu poprawiła jeszcze wyniki osiągnięte przy użyciu sulfonamidów. Ponieważ penicylina stosowana domięśniowo w bardzo małym stopniu przechodzi do płynu mózgowo-rdzeniowego, stosowano ją już od samego początku dolędźwiowo. W płynie mózgowo-rdzeniowym utrzymuje się penicylina długo i można ją stwierdzić jeszcze po 24, a nawet 30 godzinach w stężeniu wystarczającym do rozwinięcia działania bakteriostatycznego, jeżeli podano ją w dostatecznej ilości. Read more „Leczenie zachowawcze”