Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 4

Protokół badania jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Genotypowanie HLA
Wykrywanie alleli HLA przeprowadzono za pomocą zestawu DQ-CD Typing Plus (BioDiagene) i na podstawie tej oceny dzieci zostały sklasyfikowane jako nie mające ryzyka celiakii (brak HLA-DQ2 i HLA -DQ8), standardowe ryzyko celiakii (pojedyncza lub podwójna kopia allelu DQB1 * 02 związanego z allelami DQA1 różniącymi się od DQA1 * 05 lub pojedynczego DQ2 [DQA1 * 05-DQB1 * 02] w cis lub trans pozycja lub haplotypy DQ8 [DQA1 * 03-DQB1 * 0302/0305]) lub wysokie ryzyko celiakii (homozygotyczność dla DQA1 * 05-DQB1 * 02 lub DQA1 * 05-DQB1 * 02-DQA1 * 0201-DQB1 * 02) .18,19
Testy serologiczne
Wszystkie próbki surowicy były przechowywane w stanie zamrożonym w temperaturze -20 ° C aż do analizy w jednym laboratorium w Udine Hospital, Udine, Włochy. Surowicę IgA TGA2 mierzono za pomocą enzymatycznego testu immunoabsorpcyjnego (ELISA) z użyciem komercyjnego zestawu (Menarini Diagnostics). Ponad 20 dowolnych jednostek wskazało wynik dodatni. Przeciwciała IgA antygliadyny i przeciwciała antygliadyny IgG zmierzono za pomocą testu ELISA przy użyciu komercyjnego zestawu (Menarini Diagnostics); więcej niż 15 dowolnych jednostek wskazało wynik dodatni. Przeciwciała endomysyjne wykrywano za pomocą pośredniej immunofluorescencji, z użyciem przełyku małp jako substratu (miano 1:10 lub wyższe, które dało pozytywną reakcję uznawano za pozytywną), a całkowitą IgA w surowicy mierzono za pomocą nefelometrii .
Diagnoza Overt Celiac Disease
Biopsje jelita cienkiego wykonano za pomocą górnej endoskopii, a co najmniej cztery próbki pobrano z bańki i zstępującej części dwunastnicy. Read more „Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 4”

Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 3

Niemowlęta przypisano na podstawie randomizacji blokowej do jednej z dwóch grup: osoby w grupie A zostały przydzielone do wprowadzenia żywności zawierającej gluten (makaron, kaszę mannę i herbatniki) w wieku 6 miesięcy, a osoby w grupie B zostały przydzielone do wprowadzenie żywności zawierającej gluten w wieku 12 miesięcy. Pierwszorzędowym rezultatem była częstość autoimmunizacji celiakii i jawnej choroby trzewnej u pacjentów z genotypem HLA o standardowym ryzyku lub wysokim ryzyku, według grupy badanej w wieku 5 lat. W wieku 12 miesięcy wszystkie dzieci zaczęły otrzymywać normalną dietę zawierającą gluten. Przeprowadzono wywiady w celu uzyskania informacji na temat żywienia i infekcji jelitowych w pierwszym roku życia. Dzienne spożycie zboża zawierającego gluten (pszenicę, żyto i jęczmień) oceniano za pomocą 24-godzinnego kwestionariusza wycofywania z diety, a dzienne spożycie glutenu obliczano jako sumę gramów białka uzyskanego z ziaren glutenu pomnożonych przez 0,8.16 W wieku 15 miesięcy wykonano badanie celiakii (antytransglutaminazy IgA typu 2 [TGA2], przeciwciała antygliadynowe IgA, całkowite IgA oraz genotyp HLA-DQ2 i HLA-DQ8) po 24 miesiącach (przeciwciała TGA2 i antygliadynowe ), a po 3, 5, 8 i 10 latach (TGA2). U dzieci z niedoborem IgA (IgA <5 mg na decylitr), przebadano obecność przeciwciał antygliadynowych IgG. Dzieci z dodatnimi wynikami serologicznymi zostały przywołane w celu powtórzenia testu i określenia obecności przeciwciał endomysowych. Read more „Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 3”

Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 2

Haplotyp HLA-DQ2 (DQA1 * 0501-DQB1 * 0201) jest wyrażany u większości dotkniętych pacjentów (90%), haplotyp DQ8 (DQA1 * 0301-DQB1 * 0302) wyraża się w 5%, a 5% w przynajmniej jeden z dwóch alleli DQ2 (zazwyczaj DQB1 * 0201). Zwiększone ryzyko zachorowania na celiakię obserwowano u osób, które posiadają dwa allele DQB1 * 02.6,7 Gluten jest niezbędny do wywołania choroby, ale wzajemne oddziaływanie między czynnikami genetycznymi i środowiskowymi regulującymi równowagę między tolerancją a odpowiedzią immunologiczną na gluten jest nadal słabo zrozumiany. Postawiono hipotezę, że infekcje jelitowe, ilość i jakość połkniętego glutenu, skład mikroflory jelitowej i praktyki karmienia niemowląt są możliwymi wyzwalaczami przejścia z tolerancji na odpowiedź immunologiczną na gluten1. Wprowadzenie glutenu w wieku 6 miesięcy jest praktyką od dawna8. Pomimo faktu, że zasada gluten na 6 miesięcy jest głęboko zakorzeniona w wielu krajach rozwiniętych, optymalny czas wprowadzenia glutenu do diety niemowlęcia nie zostały rygorystycznie przetestowane. Wielu klinicystów zaleca odroczenie wprowadzania glutenu do diety niemowląt, u których występuje rodzinne ryzyko choroby. W zależności od czasu, opóźnienie to może umożliwić dojrzewanie bariery jelitowej i śluzówkową odpowiedź immunologiczną.9,10 Jednak badania epidemii celiakii, które miały miejsce w Szwecji w latach 80. Read more „Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 2”

Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci

Związek pomiędzy ryzykiem celiakii a wiekiem, w którym gluten jest wprowadzany do diety dziecka i wczesnego schematu diety dziecka, jest niejasny. Metody
Losowo przydzielono 832 noworodkom, którzy mieli krewnego pierwszego stopnia z celiakią, do wprowadzenia dietetycznego glutenu w 6 miesiącu (grupa A) lub 12 miesięcy (grupa B). Genotyp HLA określono w 15 miesiącu życia, a serologiczne badanie przesiewowe pod kątem celiakii oceniano po 15, 24 i 36 miesiącach oraz po 5, 8 i 10 latach. Pacjenci z dodatnimi wynikami serologicznymi przeszli biopsje jelitowe. Pierwszorzędowym rezultatem była częstość autoimmunizacji celiakii i jawnej choroby trzewnej u dzieci w wieku 5 lat.
Wyniki
Spośród 707 uczestników, którzy pozostali w badaniu po 36 miesiącach, 553 miało genotyp HLA standardowego ryzyka lub wysokiego ryzyka i ukończyło badanie. W wieku 2 lat znacznie wyższy odsetek dzieci w grupie A niż w grupie B miał autoimmunologię celiakii (16% w porównaniu z 7%, P = 0,002) i jawną chorobę trzewną (12% w porównaniu z 5%, P = 0,01) . Read more „Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci”

Randomizowane badanie porównujące terapie żylaków AD 2

Porównaliśmy skleroterapię pianą, laseroterapię (z późniejszą skleroterapią piankową w przypadku pozostałości żylaków, jeśli to konieczne) oraz operację.21 Metody
Pacjenci
Zrekrutowaliśmy pacjentów wymagających leczenia żylaków w 11 oddziałach chirurgii naczyniowej w Wielkiej Brytanii w okresie od listopada 2008 r. Do października 2012 r. Wszyscy pacjenci zostali poddani ocenie przez chirurga naczyniowego i poddani wstępnemu badaniu ultrasonograficznemu duplex w celu oceny przydatności do leczenia i włączenia do badania. Kryteria włączenia obejmowały wiek 18 lat lub więcej, obecność jednostronnych lub obustronnych pierwotnych objawowych żylaków (stopień C2 lub wyższy zgodnie z klinicznym, etiologicznym, anatomicznym i patofizjologicznym systemem klasyfikacji [CEAP], przy czym C0 nie wykazuje oznak żył choroby, telangiektazy C1 lub żyły .3 mm, żylaki C2> 3 mm średnicy, C3 obecność obrzęku, zmiany skórne i podskórne C4, wrzody zagojone C5 i aktywne owrzodzenie C6, 22) oraz refluks lub małe żyły odpiszczelowe dłuższe niż sekunda w ultrasonografii duplex. Kryteriami wyłączającymi była obecna zakrzepica żył głębokich, ostra zakrzepica żył powierzchownych, średnica żyły odpiszczelowej głównej żyły mniejszej niż 3 mm lub większa niż 15 mm, kręte żyły uważane za nieodpowiednie do leczenia laserem oraz przeciwwskazania do stosowania pianki lub znieczulenia ogólnego lub regionalnego.
Randomizacja i badania
Wykorzystano generowany komputerowo system losowania, który był zarządzany przez Centrum Randomizowanych Prób w Centrum Zdrowia, University of Aberdeen, Aberdeen, Wielka Brytania. Uczestnicy zostali poddani randomizacji, a nawet przydzieleni do wszystkich opcji leczenia dostępnych w każdym centrum badawczym oraz z rozwarstwieniem według liczby dostępnych opcji (warstwa A, osiem szpitali oferujących wszystkie trzy opcje leczenia oraz warstwa B, trzy szpitale oferujące leczenie tylko pianą lub chirurgią ). Read more „Randomizowane badanie porównujące terapie żylaków AD 2”

Randomizowane badanie porównujące terapie żylaków

Skleroterapia ultradźwiękowa skleroterapia i ablacja laserowa endodontyczna są szeroko stosowanymi alternatywami dla chirurgii w leczeniu żylaków, ale ich porównywalna skuteczność i bezpieczeństwo pozostają niepewne. Metody
W randomizowanym badaniu z udziałem 798 uczestników z pierwotnymi żylakami w 11 ośrodkach w Wielkiej Brytanii porównaliśmy wyniki leczenia pianowego, laserowego i chirurgicznego. Pierwotne wyniki po 6 miesiącach były jakości życia zależnej od choroby i ogólnej jakości życia, mierzonej na kilku skalach. Drugorzędne wyniki obejmowały komplikacje i mierniki sukcesu klinicznego.
Wyniki
Po skorygowaniu o wartości wyjściowe i inne zmienne towarzyszące, średnia jakość życia specyficzna dla choroby była nieco gorsza po leczeniu pianką niż po operacji (P = 0,006), ale była podobna w grupie laserów i chirurgii. Nie było znaczących różnic między grupą operacyjną a pianką lub grupą laserową w pomiarach ogólnej jakości życia. Częstość powikłań proceduralnych była podobna w grupie piany (6%) i grupie operacyjnej (7%), ale była niższa w grupie laserów (1%) niż w grupie chirurgicznej (P <0,001); Częstość poważnych zdarzeń niepożądanych (około 3%) była podobna w obu grupach. Read more „Randomizowane badanie porównujące terapie żylaków”

Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 8

Po pierwsze opóźniło rozwój choroby trzewnej, co może zmniejszyć negatywny wpływ choroby na wrażliwe narządy, takie jak mózg. Po drugie, zmniejszono częstość występowania, choć nieistotną, autoimmunizacji celiakii w każdym wieku wśród dzieci z genotypem wysokiego ryzyka HLA (ryc. 3). To odkrycie zapewnia wsparcie dla modelu dawki HLA genu Koning, który zakłada, że ukierunkowane zapobieganie celiakii u niemowląt z wysokim ryzykiem HLA zapobiega rozwojowi niekontrolowanych odpowiedzi limfocytów T na wysoką liczbę immunogennych kompleksów HLA DQ2-gluten. Koncepcja okna tolerancji glutenu zyskała popularność po tym, jak amerykańscy badacze donieśli w 2005 roku, że zagrożone dzieci narażone na gluten w wieku 4 do 6 miesięcy miały zmniejszone ryzyko celiakii, w porównaniu z osobami narażonymi na gluten przed upływem 4 miesięcy lub po 7 miesiącu życia, ale liczba pacjentów z celiakią potwierdzoną biopsją w ich badaniu była mała.14 Niemowląt niemieckich z rodzinnym ryzykiem cukrzycy typu 1, których pierwsza ekspozycja dietetyczna na gluten wystąpiła po ukończeniu 6 miesięcy, nie zwiększone ryzyko autoprzeciwciał z celiakią lub autoprzeciwciał wysepkowych.24 Norweskie badanie25, które dopasowało dane żywieniowe zebrane w ogólnopolskim, prospektywnym, opartym na kwestionariuszu badaniu z obecnością lub brakiem celiakii wykazało jedynie minimalnie zwiększone ryzyko celiakii u niemowląt do glutenu po 6 miesiącu życia, a skorygowane analizy nie wykazały związku między wczesnym wprowadzeniem glutenu (przed 4 miesiącem życia) a wzrostem d ryzyko celiakii. W badaniu norweskim uwzględniono tylko dzieci z klinicznie zdiagnozowaną chorobą trzewną, więc jej wyniki niekoniecznie odnoszą się do ogólnej populacji osób z celiakią. Nasze dane nie wykazały różnicy w ryzyku zachorowania na celiakię między dziećmi, które zostały wprowadzone do glutenu w wieku 6 miesięcy (podczas otwartego okna ) i tymi, które zostały wprowadzone do glutenu w 12 miesięcy (kiedy okno było zamknięte). Read more „Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 8”

Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 7

W wieku 2 lat odsetek dzieci z jawną chorobą trzewną był istotnie wyższy w grupie A niż w grupie B (12% w porównaniu z 5%, P = 0,01). Jednak różnica ta ustąpiła w wieku 5 lat (16% w porównaniu z 16%, współczynnik ryzyka w przypadku jawnej choroby trzewnej, 0,9; 95% CI, 0,6 do 1,4; p = 0,78) i nie obserwowano go przy 8 lub 8 w wieku 10 lat (współczynnik ryzyka po 10 latach, 0,9; 95% CI, 0,6 do 1,4; P = 0,79). Mediana wieku rozpoznania jawnej choroby wynosiła 26 miesięcy w grupie A i 34 miesiące w grupie B (P = 0,01). Rycina 3. Rycina 3. Szacunki Kaplan-Meier z CDA u dzieci z genotypem HLA predysponującym do zachorowania na celiakię, według badania. Częstość występowania autoimmunizacji celiakii w grupie A była znacznie większa niż w grupie B w wieku 2 lat (16% w porównaniu z 7%, p = 0,002), a różnica ustąpiła przed 5 rokiem życia (21% i 20 %, odpowiednio, P = 0,59). Read more „Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 7”

Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 6

Spośród 117 dzieci z autoimmunologią choroby trzewnej, 113 było pozytywnych dla TGA2 i przeciwciał endomysowych, 3 były pozytywne dla przeciwciał antygliadyny IgG z niedoborem IgA, a było dodatnie dla przeciwciał antygliadyny IgA. Spośród tych 117 dzieci, 112 przeszło biopsję jelita cienkiego; rodzice pozostałych 5 dzieci (wszyscy byli dodatni pod względem TGA2 i przeciwciał endomizycznych) wprowadzili dietę bezglutenową. Tych 5 pacjentów miało charakter objawowy, a ich objawy uległy poprawie dzięki stosowaniu diety bezglutenowej; dlatego zostali włączeni do grupy dzieci z jawną chorobą trzewną. Spośród 112 dzieci, które przeszły biopsję jelita cienkiego, 86 miało klasyfikację Marsh 2 lub wyższą (5 dzieci miało wynik 2, 6 miało wynik 3a, 33 miało wynik 3b, a 42 miało wynik 3c) i otrzymała diagnozę jawnej choroby trzewnej. W sumie 26 dzieci miało klasyfikację Marsh wynoszącą 0 (15 dzieci) lub (11 dzieci) i otrzymało diagnozę potencjalnej choroby trzewnej. Czteroletnia obserwacja po pierwszej biopsji wykazała, że 19 z tych 26 dzieci miało normalizację poziomu przeciwciał w surowicy, 2 miało zmienne poziomy przeciwciał, a 3 zaczęło otrzymywać dietę bezglutenową na podstawie wyboru rodzicielskiego. Pozostałe 2 osoby przeszły biopsję po raz drugi i stwierdzono, że mają zmiany o klasyfikacji Marsh wynoszącej 3; w związku z tym zostali ponownie zaklasyfikowani jako osoby z celiakią. Read more „Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 6”

Randomizowane badanie porównujące terapie żylaków AD 7

W grupie chirurgicznej było mniej żył resztkowych w porównaniu z grupą laserową po 6 tygodniach, ale nie po 6 miesiącach, jak podają pielęgniarki, ale nie uczestnicy. Nie było znaczących różnic między laserem a grupami piany po 6 tygodniach, ale było mniej żył resztkowych w grupie laserów niż w grupie piankowej po 6 miesiącach, jak podali uczestnicy (ale nie pielęgniarki) (patrz Tabela Tabela 3. Tabela 3. Oszacowania sukcesu ablacji żyły odpiszczelowej według grupy leczenia. Częstotliwość całkowicie skutecznej ablacji wielkich żył odpiszczelowych była istotnie wyższa wśród uczestników, którzy zostali losowo przydzieleni do zabiegu chirurgicznego (84,4%) lub leczenia laserem (83,0%) niż wśród pacjentów, którzy zostali przydzieleni do leczenia piany (54,6%, p <0,001 dla obu porównań) . Nie było istotnej różnicy w wskaźnikach powodzenia między operacją a grupami laserowymi (tabela 3).
Komplikacje
Tabela 4. Read more „Randomizowane badanie porównujące terapie żylaków AD 7”