SKROBIAWICA WATROBY

Anatomia patologiczna. Wątroba skrobiowata jest znacznie powiększona, bardzo twarda, ciężka waga wątroby może dochodzić do 5 kilogramów. Kształt wątroby jest zachowany, powierzchnia gładka, brzeg tępy, barwa na przekroju bladożółtawa, w okresie późniejszym jest blada wskutek niedokrwienia wątroby. Powierzchnia przekroju jest sucha, połyskująca, sadłowata, o wyglądzie wosku. Rysunek zrazików jest zatarty. Jeżeli polać przekrój płynem Lugola, to miejsce uległe zwyrodnieniu skrobiowatemu barwi się brunatnoczerwono. Po następowym dodaniu kwasu siarkowego barwa ta zmienia się na brunatnofioletową, brudnoniebieską lub czarniawą. Drobnowidowo w skrobiawicy wątroby stwierdza się masy skrobiowate najpierw w warstwie pośredniej zrazików wątrobowych, następnie w warstwie środkowej i wreszcie w obwodowej. Substancja skrobiowata odkłada się początkowo dookoła ścian krwionośnych naczyń włoskowatych, a następnie w przestrzeniach Dissego, pomiędzy siarczynami włoskowatymi a komórkami wątrobowymi. Naczynia włoskowate oraz komórki wątrobowe stopniowo się zacieśniają. Mniej substancji skrobiowatej widać w ścianach mniejszych tętniczek oraz w naczyniach chłonnych, natomiast ani w drogach żółciowych, ani w samych komórkach wątrobowych nie ma jej wcale. Śledziona jest przeważnie powiększona, twarda, gładka. [podobne: fala uderzeniowa łódź, ceny zabiegów rehabilitacyjnych, co to jest zdrowie fizyczne ]

Powiązane tematy z artykułem: ceny zabiegów rehabilitacyjnych co to jest zdrowie fizyczne fala uderzeniowa łódź