Randomizowane badanie porównujące terapie żylaków AD 2

Porównaliśmy skleroterapię pianą, laseroterapię (z późniejszą skleroterapią piankową w przypadku pozostałości żylaków, jeśli to konieczne) oraz operację.21 Metody
Pacjenci
Zrekrutowaliśmy pacjentów wymagających leczenia żylaków w 11 oddziałach chirurgii naczyniowej w Wielkiej Brytanii w okresie od listopada 2008 r. Do października 2012 r. Wszyscy pacjenci zostali poddani ocenie przez chirurga naczyniowego i poddani wstępnemu badaniu ultrasonograficznemu duplex w celu oceny przydatności do leczenia i włączenia do badania. Kryteria włączenia obejmowały wiek 18 lat lub więcej, obecność jednostronnych lub obustronnych pierwotnych objawowych żylaków (stopień C2 lub wyższy zgodnie z klinicznym, etiologicznym, anatomicznym i patofizjologicznym systemem klasyfikacji [CEAP], przy czym C0 nie wykazuje oznak żył choroby, telangiektazy C1 lub żyły .3 mm, żylaki C2> 3 mm średnicy, C3 obecność obrzęku, zmiany skórne i podskórne C4, wrzody zagojone C5 i aktywne owrzodzenie C6, 22) oraz refluks lub małe żyły odpiszczelowe dłuższe niż sekunda w ultrasonografii duplex. Kryteriami wyłączającymi była obecna zakrzepica żył głębokich, ostra zakrzepica żył powierzchownych, średnica żyły odpiszczelowej głównej żyły mniejszej niż 3 mm lub większa niż 15 mm, kręte żyły uważane za nieodpowiednie do leczenia laserem oraz przeciwwskazania do stosowania pianki lub znieczulenia ogólnego lub regionalnego.
Randomizacja i badania
Wykorzystano generowany komputerowo system losowania, który był zarządzany przez Centrum Randomizowanych Prób w Centrum Zdrowia, University of Aberdeen, Aberdeen, Wielka Brytania. Uczestnicy zostali poddani randomizacji, a nawet przydzieleni do wszystkich opcji leczenia dostępnych w każdym centrum badawczym oraz z rozwarstwieniem według liczby dostępnych opcji (warstwa A, osiem szpitali oferujących wszystkie trzy opcje leczenia oraz warstwa B, trzy szpitale oferujące leczenie tylko pianą lub chirurgią ). Read more „Randomizowane badanie porównujące terapie żylaków AD 2”

Randomizowane badanie porównujące terapie żylaków

Skleroterapia ultradźwiękowa skleroterapia i ablacja laserowa endodontyczna są szeroko stosowanymi alternatywami dla chirurgii w leczeniu żylaków, ale ich porównywalna skuteczność i bezpieczeństwo pozostają niepewne. Metody
W randomizowanym badaniu z udziałem 798 uczestników z pierwotnymi żylakami w 11 ośrodkach w Wielkiej Brytanii porównaliśmy wyniki leczenia pianowego, laserowego i chirurgicznego. Pierwotne wyniki po 6 miesiącach były jakości życia zależnej od choroby i ogólnej jakości życia, mierzonej na kilku skalach. Drugorzędne wyniki obejmowały komplikacje i mierniki sukcesu klinicznego.
Wyniki
Po skorygowaniu o wartości wyjściowe i inne zmienne towarzyszące, średnia jakość życia specyficzna dla choroby była nieco gorsza po leczeniu pianką niż po operacji (P = 0,006), ale była podobna w grupie laserów i chirurgii. Nie było znaczących różnic między grupą operacyjną a pianką lub grupą laserową w pomiarach ogólnej jakości życia. Częstość powikłań proceduralnych była podobna w grupie piany (6%) i grupie operacyjnej (7%), ale była niższa w grupie laserów (1%) niż w grupie chirurgicznej (P <0,001); Częstość poważnych zdarzeń niepożądanych (około 3%) była podobna w obu grupach. Read more „Randomizowane badanie porównujące terapie żylaków”

Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 5

Krzywe Kaplana-Meiera wykreślono dla pierwszorzędowego punktu końcowego (tj. Ryzyko celiakii w zależności od wieku i grupy badanej) i drugorzędowego punktu końcowego (tj. Ryzyko celiakii według grupy eksperymentalnej w pojedynczej z góry określonej podgrupie zainteresowania [dzieci z genotypami wysokiego ryzyka HLA]). Różnice między tymi krzywymi oceniono za pomocą testów log-rank i modeli proporcjonalnego zagrożenia. Wszystkie różnice uznano za statystycznie istotne na poziomie 5% prawdopodobieństwa, a wszystkie podane wartości P są dwustronne. Modele ryzyka opracowano z wykorzystaniem indukcji drzewa decyzyjnego z zapisów szkoleniowych oznaczonych klasą (tj. Zestaw szkoleniowy składał się z zapisów, w których jednym z atrybutów była etykieta klasy [lub zmienna zależna], a pozostałe atrybuty były zmiennymi predykcyjnymi; poszczególne rekordy są krotkami, dla których znana jest etykieta klasy), jak opisano wcześniej.17,21 Analiza statystyczna została przeprowadzona przy użyciu narzędzi do analizy przeżycia i analizy partycji rekurencyjnej w systemie R. Read more „Wprowadzenie glutenu, statusu HLA i ryzyka wystąpienia celiakii u dzieci AD 5”

Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczną trzustką w cukrzycy typu 1

Bezpieczeństwo i skuteczność zautomatyzowanego zarządzania glikemią nie były testowane w badaniach wieloosobowych w warunkach nieograniczonego leczenia ambulatoryjnego. Metody
W dwóch randomizowanych badaniach krzyżowych z podobnymi, lecz odrębnymi projektami, porównaliśmy kontrolę glikemii z nadającą się do noszenia, bihormonalną, zautomatyzowaną, bioniczną trzustką (okres bioniczny-trzustkowy) z kontrolą glikemiczną za pomocą pompy insulinowej (okres kontrolny) przez 5 dni. u 20 dorosłych i 32 nastolatków z cukrzycą typu 1. Algorytm automatycznej adaptacji bionicznej trzustki otrzymał dane z ciągłego monitora glukozy kontrolującego podskórne podawanie insuliny i glukagonu.
Wyniki
Wśród dorosłych średni poziom glukozy w osoczu w pięciodniowym okresie bioniczno-trzustkowym wynosił 138 mg na decylitr (7,7 mmol na litr), a średni procent czasu przy niskim poziomie glukozy (<70 mg na decylitr [3,9 mmol] na litr]) wynosiło 4,8%. Po dniu automatycznej adaptacji przez bioniczną trzustkę średni (. SD) poziom glukozy w ciągłym monitorowaniu był niższy niż średni poziom podczas okresu kontrolnego (133 . Read more „Ambulatoryjna kontrola glikemiczna z bioniczną trzustką w cukrzycy typu 1”